CD recensie: Alchemy - Dire Straits

In 1983 kwam eindelijk een eerste live-album uit van Dire Straits. De groep had ondertussen vier succesvolle studio-albums op haar naam staan en de live-concerten die Dire Straits gaf waren inmiddels fameus. De band had een fantastische live-act met mooie uitgesponnen nummers. Alchemy is een registratie van een concert in de Hammersmith Odeon in Londen. De dubbel-cd bevat 11 nummers en duurt bijna 94 minuten. De plaat kreeg 2x platina en bereikte nummer 2.

Met een achtman sterke formatie (waarvan drie gastmuzikanten) toerde Dire Straits rond tijdens de Love Over Gold Tour. De eens zo kleine gitaarband was uitgegroeid tot een supergroep. Het succes kwam Dire Straits aanvliegen vooral na de megahit Private Investigations. Dit nummer betekende de doorbraak naar het grote publiek. Tijdens de toer langs voornamelijk grote sporthallen kwam het publiek massaal opzetten. Zo ook in Londen in de Hammersmith Odeon waar de opnames van Alchemy zijn gemaakt. Een mooie concertzaal waar het publiek releaxed kan zitten of staan en genieten van The Straits.

Mening van Etsel

Sinds de Making Movies tour is Once Upon A Time In The West het openingsnummer. In het lied komen meteen alle facetten van de muziek van Dire Straits naar voren: lange uitgesponnen gitaarstukken met wisselend tempo gespeeld en ingebed in een deken van synthesizer muziek. Knopfler laat meteen horen waar het publiek voor gekomen is, namelijk prachtig helder gitaarspel. Om de toeschouwers wat verder op te warmen wordt het stevige Expresso Love ingezet. De fans reageren enthousiast en klappen mee op het ritme van de muziek. Vervolgens is het tijd voor wat rustmomenten Romeo And Juliet wordt uit de kast gehaald. Helaas nog niet met de saxofoon zoals tijdens latere concerten zou gaan gebeuren. Opvallend is dat de outro solo akoestisch is en niet electrisch zoals op het studio-album het geval is en bij volgende tours zou gebeuren. Love Over Gold is het volgende nummer. Met zijn Ramirez nylon string gitaar tokkelt Mark er lustig op los. Het is een mooi lied waarbij rustige en fellere momenten elkaar afwisselen. Het is alleen jammer dat een verkorte versie wordt gespeeld. De uitvoering had best wat langer mogen zijn. Maar niet getreurd want Private Investigations is het volgende lied dat wel in zijn geheel wordt gespeeld. Mark beroert zijn Ramirez gitaar vol passie en samen met het pianospel van Alan Clark krijgen ze de zaal muisstil. Hoogtepunt is het bekende slot waarbij een zware bas en een electrische gitaar wordt ingezet. Vergeleken met de studioversie klinkt het lied live minder romantisch maar het schept toch wel een bepaalde spannende sfeer. Als je de video bezit dan zie je een mooie lichtshow die de sfeer alleen maar ten goede komt. De meeste mensen komen natuurlijk voor Sultans Of Swing, dé live-act van Dire Straits. De song is inmiddels een stuk langer geworden dan de studioversie en wordt daadkrachtiger en iets sneller gespeeld dan in de beginjaren. Drummer Terry Williams geeft het lied veel pit met krachtige roffels. Maar de meeste aandacht gaat ongetwijfeld weer uit naar Knopfler die weergaloos speelt. De outro solo is lang en wordt halverwege onderbroken door een trager gedeelte waarna de band weer langzaam versnelt en vervolgens een hoogtepunt bereikt. In hoog tempo gooit Mark zijn solo eruit. Drummer Williams lijkt moeite te hebben het tempo bij te houden. Maar alles klopt precies. The Sultans hebben hun klusje weer geklaard.

Two Young Lovers vormt een kort bruggetje tussen de lange nummers Sultans Of Swing en Tunnel Of Love. Het is een sterke rock 'n roller met inbreng van saxofonist Mel Collins. Deze speelt ook het intro van Tunnel Of Love dat vloeiloos over gaat in de Carousel Waltz, het begin van Tunnel Of Love. Dit sterke rocknummer moet je eigenlijk met de volumeknop op de hoogste stand beluisteren, dan ervaar je goed het effect dat de concertgangers meemaken. De outro solo is weer geniaal. Hetzelfde kan gezegd worden van de outro solo bij het eveneens lange Telegraph Road. Het is kenmerkend voor de muziek van Dire Straits in die jaren dat veel met tempowisselingen werkt: snel, traag en vervolgens weer snel. Het maakt de muziek spannend en onderhoudend. Het concert wordt afgesloten met een echte rocksong Solid Rock en met de filmhit Going Home. Dit toepasselijke laatste nummer zou Mark nog vaak gebruiken tijdens toekomstige concerten. Het is een waardige afsluiter van Alchemy.

Conclusie

Alchemy is een goede live-album. De muziek is degelijk en verzorgd, ondanks de fouten die ze er bewust hebben in laten zitten. Knopfler en zijn mannen kunnen de uitdaging van livemuziek erg goed aan. Het publiek wordt niet afgescheept met klakkeloze nabootsing van studioversies. Live is bij Dire Straits ook echt live. Het schijnt trouwens zo te zijn dat er weinig geknipt is in de opnames. Alleen tussen Once Upon A Time In The West en Expresso Love is te horen dat er een nummer (Industrial Disease) is weggelaten. Het album krijgt van mij vier sterren.

Credits

• Mark Knopfler: gitaar en zang
• John Illsley: bas en zang
• Alan Clark: keyboards
• Hal Lindes: gitaar en zang
• Terry Williams: drums

Guests

• Tommy Mandel: keyboards
• Mel Collins: saxofoon
• Joop de Korte: percussie

Alle nummers zijn geschreven en geproduceerd door Mark Knopfler.

Songs

1. Once upon a Time in the West (13:01)
2. Expresso Love (5:45)
3. Romeo and Juliet (8:17)
4. Love over Gold (3:27)
5. Private Investigations (7:34)
6. Sultans of Swing (10:54)
7. Two Young Lovers Intro: The Carousel Waltz (4:49)
8. Tunnel of Love (14:29)
9. Telegraph Road (13:37)
10. Solid Rock (6:01)
11. Going Home: Theme of the Local Hero (6:05)

Meer over Dire Straits en Mark Knopfler is te lezen in mijn special Mark Knopfler en Dire Straits - Recensies Dire Straits.

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite. © 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Cd Recensies (Muziek en Film) op 01-11-2007, laatst gewijzigd op 10-12-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• John Illsley, bassist van Dire Straits: John Illsley is vooral bekend als bassist van Dire Straits. Maar al ten tijde van de band maakte hij twee soloplaten. Nadat Dire Straits op hield te bestaan richtte Jo…
• CD recensie: Screenplaying - Mark Knopfler: Voor wie de beste filmsongs van Mark Knopflers eerste vier albums wil beluisteren is Screenplaying een waardevol album. Werkelijk de meest aansprekende liedjes sta…
• CD recensie: Money For Nothing - Dire Straits: Tot op heden zijn er 3 compilatie-cd's uitgebracht van Dire Straits. Money For Nothing is daarvan de eerste. Het album dateert van 1988. Op de cd staan nummers…
• CD recensie: Making Movies - Dire Straits: 1980 is een memorabel jaar voor Dire Straits. De band bestaat nog maar uit drie leden en het album dat uitgebracht wordt verschilt nogal met de vorige twee platen.…
• CD recensie: Love Over Gold - Dire Straits: Love Over Gold wordt gezien als één van de beste Dire Straits platen. Het album is uitgebracht in 1982 nog voor het cd-tijdperk uitbrak. Maar de plaat is met zijn…

Bronnen en/of referenties

• Alchemy - Dire Straits