Kaarten en Israël

Kaarten van Israël tussen 1949-1967

Na de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948 werden wapenstilstandslijnen getrokken tussen Israël en Egypte, Israël en Syrië en tussen Israël en Jordanië. In dit artikel een aantal kaarten met hoe het gebied er tussen 1949-1967 uitzag.


Wapenstilstandsgrenzen tussen 1949-1967
Wapenstilstandsgrenzen tussen 1949-1967

Wapenstilstand grenzen tussen 1949-1967

In de lente en de zomer van 1949 werden overeenkomsten getekend tussen Israël en zijn buren. In enige mate overlappen de grenzen het Britse Mandaat gebied, met uitzondering Van Judea en Samaria en de Gaza-strook. Deze grenzen werden getrokken in de veronderstelling dat ze tijdelijk zouden zijn en binnen een paar jaar zouden worden vervangen door permanente grenzen. Veel van de internationale grens tussen het Mandaat Palestina en Egypte werd ook de wapenstilstandslijnen tussen Israël en Egypte. De wapenstilstandslijn met Libanon was bijna gelijk aan de internationale grens die bestond gedurende het Britse Mandaat periode en overlapte het. Deze twee lijnen komen niet overeen met de gevechtsfrontlinies zoals ze bestonden na het stoppen van de vijandelijkheden. Israël trok zich in beide gevallen terug naar de Mandaats grenslijnen die de wapenstilstandslijnen werden. De wapenstilstandslijnen met Syrië en Jordanië komen grotendeels overeen met de frontlinies.

De grens met Syrië
De grens met Syrië

De grens met Syrië

Syrië werd in 1946 onafhankelijk. Toen de Staat Israël in 1948 onafhankelijk werd, viel Syrië Israël aan en veroverde de Banyas, de Mishmar HaYarden driehoek, de Almagor driehoek, de kust van Betiha en de oostelijke oever van de Jordaan rivier. In de wapenstilstand overeenkomsten van 1949 kwam Syrië overeen zijn leger terug te trekken uit deze gebieden en er gedemilitariseerde zones van te maken. Echter Syrië bleef in de gebiedsstroken dat zijn bezit veilig stelde op de oevers van de Jordaan rivier en het Meer van Galilea en de Banyas. Later veroverde Syrië Hamat Gader en Nuqeib, het noorden van Ein Gev. Deze gebieden kwamen onder Syrische controle tot 1967 en gaf het mogelijkheden om aanvallen uit te voeren tegen Israël.

De grens met Jordanië in 1949
De grens met Jordanië in 1949

Wapenstilstand Overeenkomst met Jordanië in 1949

De wapenstilstand overeenkomst met Jordanië werd op Rhodes ondertekend met de hulp van de VN op 4 april 1949. De overeenkomst meldt dat dit een noodzakelijke stap is richting het opnieuw instellen van vrede in het Land Israël en benadrukt dat de wapenstilstandlijn niet geïnterpreteerd moet worden als een politieke of territoriale grens noch biedt het rechten, claims of posities van enige kant inzake de uiteindelijke oplossing van de kwestie van het land Israël. De overeenkomst zet de parameters voor gevangenenruil, gedemilitariseerde zones, niemandsland en het toezien op regelingen. In het raamwerk van de overeenkomst werd Israël land gegeven in de Sharon en Irone Rivier gebieden en delen van de Beth Shean Vallei werden uitgewisseld.

Joodse verliezen tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948
Joodse verliezen tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948

Joodse gemeenschaps verliezen in de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948

Gedurende de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 werden een aantal joodse gemeenschappen veroverd, de meeste door het Jordaanse leger: kiboets Bet HaArava en Kaliya ten noorden van de Dode Zee, de vier kiboetsiem van Gush Etzion ten westen van Bethlehem, Atarot en Neve Yaakov ten noorden van Jeruzalem en de joodse wijk in de Oude Stad van Jeruzalem. Kfar Darom bij Gaza werd door het Israëlisch leger veroverd. Bovendien vluchtten joden uit Hebron bij het begin van de Onafhankelijkheidsoorlog.

Jeruzalem tussen 1949-1967
Jeruzalem tussen 1949-1967

Jeruzalem voor de Zesdaagse Oorlog (1949-1967)

Bij het einde van de Onafhankelijkheidsoorlog werd Jeruzalem verdeeld tussen Israël en Jordanië. De wapenstilstandslijnen werden bepaald door Moshe Dayan, commandant van het Jeruzalem district, en Abdalla el-Tal, legioencommandant van het Jeruzalem front. Tussen de lijnen werden gebieden gedefinieerd als niemandsland. Het gebied rond Armin Hanatziv werd gebruikt als VN gebied en de Scopus Berg werd een Israëlische enclave dat de Hebreeuwse Universiteit, het Hadassa Ziekenhuis en het dorp Issawiyya bevatte. Deze kaart werd in april 1949 aangenomen. Het meeste westelijk punt tussen de twee delen van de stad was aan de rand van de Musrara buurt bij het huis van de familie Mandelbaum en werd daarom 'Mandelbaum Poort' genoemd.
© 2008 Etsel, gepubliceerd in Oorlog (Kunst en Cultuur) op 02-01-2008, laatst gewijzigd op 02-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Koret Communications

Reageer op het artikel "Kaarten van Israël tussen 1949-1967"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.