Israëlisch-Arabisch conflict 12: Libanonoorlog en Intifada

In 1982 trok Israël Libanon binnen. Vanuit Libanon werd het noorden van Israël continue met raketten bestookt door leden van de terroristische organisatie PLO. De oorlog ontlokte veel internationale kritiek. Desondanks lukte het Israël de PLO uit Libanon te verjagen. In 1989 begonnen de Palestijnen met hun eerste Intifada. Het optreden van Israël daar tegen lokte eveneens veel kritiek uit. Hoe keek de Lubavitcher Rebbe aan tegen deze gebeurtenissen?

Dit is het vervolg op deel 11: 'Jom Kippoeroorlog.' Klik hier

Vrede voor Galilea

De oorlog tegen de PLO terroristen begon aanvankelijk heel voorspoedig. De ene vijandelijke positie na de andere viel tot de Israëliërs het PLO hoofdkwartier in Oost-Beiroet omsingelden. De meerderheid van de PLO leiders die Israël jaren hadden aangevallen konden gevangen worden genomen en de ruggengraat van de organisatie kon worden gebroken. Israël kon water, voedsel en elektriciteit afsluiten, maar deed het niet. Ze lieten de terroristen met hun wapens wegkomen naar Tunesië.

Waarom geen totale overwinning?

Elke oorlog is onwenselijk. Maar soms is het onvermijdelijk en dan moet de totale overwinning worden behaald. Israël deed dit niet. Waarom niet?

Ten eerste was er kritiek vanuit eigen land. Libanon was Israëls Vietnam. Israël vocht met de handen op de rug gebonden vanwege vrede-oproepen van haar eigen bevolking. Maar Israël vocht tegen terroristen die vrouwen en kinderen ombracht. Volgens de Joodse wijzen zullen degenen die medelijden hebben met wrede mensen, uiteindelijk wreed zijn tegen de barmhartigen. Omdat Israël niet doorvocht zijn er in de jaren daarop honderden Israëlische doden gevallen.

Ten tweede was men bang voor druk van de VS. De fouten van de Jom Kippoeroorlog werden herhaald. Er werd niet eenvoudigweg gezegd: Nee, geen soldaten opofferen vanwege druk van andere landen. Chirurgen stoppen hun operaties ook niet halverwege? Bovendien hield de VS niet van de PLO dus Israël had gewoon door kunnen gaan. Amerikanen zijn door PLO-terroristen vermoord. Daarnaast was premier Ronald Reagan op een diplomatieke missie in Europa zodat Israël haar karwei had kunnen klaren.

Ten derde was Israël haar eigen vijand. Omdat de klus niet werd geklaard, moesten Israëlische soldaten jaren in Libanon blijven. Ze werden slachtoffers van terroristische acties.

Lubavitcher Rebbe ondernam actie

Maanden vóór de oorlog had de Rebbe aan Chassidische leiders in Israël de opdracht gegeven een Tora rol te schrijven. Elke letter zou staan voor een Israëlische soldaat die het steunde. Dit deed de Rebbe om het leger en de soldaat in het bijzonder te steunen. De Rebbe uitte kritiek op de Israëlische regering voor haar aarzeling. Hij wees naar de wortel van het probleem: de onwilligheid van Israël in de spiegel te kijken en haar eigen veiligheid onder ogen te zien.

Autonomie en Intifada

In 1989 begon een serie opstanden in de Arabische dorpen en steden op de West Bank en de Gaza-strook. Israël trad wel op, maar maakte geen gebruik van gecontroleerde en directe kracht de protesten te stoppen. Daardoor konden de Arabieren doorgaan met geweld. Ondertussen nam ook de internationale druk toe om Israël concessies te laten doen. En hoe meer concessies Israël deed hoe groter het geweld werd. Dit patroon gaat nog steeds door.

Doordat aan de Palestijnen autonomie wordt gegeven raken de Joodse nederzettingen in een isolement omgeven door vijandige bewapende troepen. In 1996 werden bijvoorbeeld 15 Israëlische soldaten gedood door de wapens die de Palestijnse politie had gekregen in het kader van het 'vredesproces.'

Lubavitcher Rebbe: concessies van Israël doen het Arabisch terrorisme toenemen

De Rebbe was duidelijk tegen Israëlische concessies daar die het geweld alleen maar hebben doen toenemen. Het overtuigt de Arabieren van Israëls zwakheid.

In het volgende artikel aandacht voor de 'Golfoorlog.' Klik hier. © 2008 Etsel, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 21-04-2008, laatst gewijzigd op 21-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Israëlisch-Arabisch conflict 13: Golfoorlog en toekomst: De Lubavitcher Rebbe was van tevoren positief over het verloop van de Golf Oorlog. Israël zou de veiligste plaats zijn en niet getroffen worden door c…
• Israëlisch-Arabische oorlogen (6): Operatie Litani 1978: Operatie Litani was een Israëlische invasie in Libanon in 1978 tot aan de rivier de Litani. Doel was om de PLO ten noorden van de rivier te verdrijven…
• Boekrecensie: Angst vreet de ziel op - David Grossman: Het boek Angst vreet de ziel op (2003) van David Grossman gaat over de invloed van de zelfmoordaanslagen op de Israëlische ziel en de Israëlische vergel…
• Kinderen in Israël worden voorgelogen aldus Anja Meulenbelt: Op Israëlische scholen wordt niet de waarheid vertelt over het Israëlisch-Palestijnse conflict, beweert Anja Meulenbelt op haar weblog. In een art…
• Israëlisch-Arabisch conflict 11: Camp David Akkoorden: In 1977 besloot Anwar Sadat Israël te bezoeken. Het was een historisch moment. Wat was zijn intentie? Hij wilde de teruggave van de Sinaï; hij wilde zij…

Bronnen en/of referenties

• Chabad